Ter overdenking 8

Op een aanplakbiljet stond “Jezus redt”. Daar achter was geschreven: “het wel”.
De bond tegen het vloeken had biljetten met “vloeken is aangeleerd”, waaraan in graffiti was toegevoegd: “bidden ook”.
Onovertroffen blijft het affiche van de Reformatorisch Politieke Federatie, thans opgegaan in de Christen Unie. Lijsttrekker was destijds Meindert Leerling. De wervende tekst luidde:
MEINDERT LEERLING. OM U TE DIENEN!
door een Amsterdammer aangevuld met:
Van voren en van achteren. Ook na tienen.

Een sterke tekst van Ack van Rooyen:
So the weather outside is frightful
But the fire is so delightful
And since we ‘ve no place to go
Joop de Roo! Joop de Roo! Joop de Roo!

Coen van Nassau vertelde dat hij een hond had gekocht: een anti-Duitse herder…
(bron: Robby Pauwels)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
Pete Felleman (17 mei 1921 –16 februari 2000)

Pete Felleman was de eerste diskjockey in de geschiedenis van de Nederlandse radio. Hij is vorige week overleden. In verband daarmee werd ik gebeld door Constant Meijers voor een vraaggesprekvoor Radio 5. Een paar dingen die ik toen had illen zeggen, maar waar ik niet aan toekwam.
Ik herinner mij fascinerende teksten van Felleman op platenhoezen. Bij een kerstplaatje schreef hij: “De zeldzaam zuiver zingende zusjes maakten de plezierige switch van dennentak naar draaitafel … van preek naar plaat. En even verder: “Deze muzikale meiskes zingen met een feilloos gevoel voor het religieuze idioom…”| Ge zult deze plaat niet alleen met Kerstmis willen beluisteren, maar ook met Pasen en Pinksteren, en zo maar op een door-de-weekse dag…”. Onvergetelijk.
Over Maynard Ferguson, die – deel uitmakend van”Kenton’s koper”- vaak hoge noten blies, schreef hij:”…de trompettist die somtijds in de stratosfeer verwijlt…”. Als Felleman sprak over “een soepel swingende saxsectie” voegde ik daar vaak “ruisende rieten” aan toe, want ook klarinettisten moeten aan hun trekken komen. Toen Felleman eind jaren vijftig voor radio Luxemburg ging werken schreef ik over “de zakelijk zoemende zuidelijke zender”.
Felleman was werkelijk apart. Hij zou nooit zeggen: “het orkest nam twintig platen op”. Daar maakte hij van: “de band die twee dozijn stukken in het schellak groefde”.
Overigens zal ik Felleman altijd dankbaar blijven voor zijn in 1947 gestarte, wekelijks programma “Swing & Sweet from Hollywood and 52nd street”. Hij was de eerste programma-maker die ons met de bebop revolutie van Charlie Parker en de zijnen liet kennismaken. Ik zal nooit vergeten dat ik de nu legendarische opnamen van het Miles Davis Nonette uit 1949 voor het eerst in Fellemans programma hoorde. Stukken als Move, Budo, Godchild, Jeru en Israel.
Willem Duys heeft deze week in het Concertgebouw, voorafgaand aan het optreden van Rita Reys, Pete Felleman herdacht. Een fenomeen is ter ziele.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Een treffend na-oorlogs rijmpje van Kees Stip:
Dit weekend ging een groepje maden
in Scheveningen pootje paden
De welbespraakste van het stel
sprak: “Makkers, merken jullie wel?
Er zijn hier heel wat maden bij
die made zijn in Germanij.”

Categorieën:Overdenkingen