Ter overdenking 144

AH-ERLEBNISSE

Caissière bij AH: “Heeft u een bonuskaart?”
Klant: “Nee, alleen een maluskaart.”
(vanmorgen door mij uitgeprobeerd; bleek goed voor een glimlach)

Bij Albert Heijn heette de koffiemolen vroeger bonus malus.

“Het zakendoen van AHOLD ging verder dan creatief boekhouden; het was agressief boekhouden.”
(commentator voor Radio 1)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Voor oud(e)-Hagenaars
Het is vandaag (3 maart 2003) 58 jaar geleden dat een groot deel van het Bezuidenhout en het Korte Voorhout door een Brits bombardement werd vernietigd (511 doden, 344 zwaar gewonden, zie L. de Jong , deel 10B, blz. 742, ‘populaire’ uitgave). Zoals bekend was het de bedoeling de V2-raketten in het Haagse Bos te vernietigen. Daar kwam niets van terecht omdat bij de instructie aan de vliegers onjuiste coördinaten waren opgegeven.
Wie wat meer wil weten over de ellende die de V2’s over den Haag en omgeving hebben gebracht kan terecht op de website van V2PLATFORM. Verder is er tot mei 2003 een tentoonstelling (met filmbeelden) over dit onderwerp in museum “de Korenschuur” te Loosduinen, Margaret Hennebergweg 2a, 2552 BA Loosduinen. Dit museum is uitsluitend geopend op zaterdag van 13.00 tot 17.00uur en de eerste zondag van de maand (alleen zondag 6 april resteert dus nog). Daarna gaat de collectie vermoedelijk naar het oorlogsmuseum in Overloon.
Voor de geïnteresseerde lezer een paar getallen. Van de 1300 op Engeland afgevuurde V2’s kwamen er 1054 uit Den Haag en omstreken. Van die 1054 gingen er 87 de mist in; van die 87 vielen er 11 in bewoond gebied. De lanceerplaatsen waren: landgoed Duindigt, landgoed Ockenburgh, psychiatrisch ziekenhuis Bloemendaal, Oude Scheveningseweg, waaronder de Kerkhoflaan en theetuin “De Bataaf”, Waterpartij met aangrenzende straten, Westbroekpark, “Zorgvliet”, Statenkwartier, Haagse Bos en Rijswijk (De Naald).
In januari en en februari ’45 werden de meeste V2’s afgeschoten, soms meer dan tien per dag. Als je het geluid van een startende V2 hoorde, een zware rollende donder, kon je aan het verloop van de herrie horen of de lancering gelukt was. Als het lawaai plotseling stopte wist je dat het mis ging. Hoorde je dan verder niets meer, dan nam je aan dat de raket in zee was gestort. Volgde een zware dreun, dan was het de vraag of de raket in de stad of in het spergebied was neergekomen.
1 januari 1945 zal ik nooit vergeten. ’s Middags was ons hele gezin op de Valkenboskade om een oom en tante nieuwjaar te wensen. Even na vijf uur ging er weer een V2 op. “Die gaat niet goed”, constateerden we en even later zagen we het monster, laag vliegend en zigzagbewegingen makend, als een over de hele lengte fel brandende sigaar boven de huizen uitkomen. “Van de ramen weg”, riep oom Bertus terecht, maar ik ben toch maar blijven kijken. Deze V2 – gelanceerd vanaf het terrein van de inrichting Bloemendaal in Loosduinen, weet ik nu – kwam neer in de Indigostraat, hoek Kamperfoeliestraat. Indien de raket honderd meter eerder was gevallen op de aangrenzende begraafplaats Nieuw Eik en Duinen, zou dat 24 doden hebben gescheeld. Het mocht niet zo wezen.
Eén familie in de Indigostraat heeft de V2-ramp op een wel zeer bijzondere manier overleefd. Ze vluchtten die eerste januari naar een huis in de Malakkastraat, dat vervolgens op 25 januari gedeeltelijk werd verwoest door een V2-inslag in de Riouwstraat. Toen kwam het gezin terecht op de Carel Reinierskade in het Bezuidenhout. Op 3 maart, toen de bommen daar vielen, vluchtten deze mensen ten einde raad de stad uit.

Categorieën:Overdenkingen