Ter overdenking 259

Smakelijk voer voor sporthaters
Tot mijn minder prettige jeugdherinneringen behoren de gymnastieklessen. Ik had grote moeite met het springen over bok en paard; met touwklimmen kwam ik nog geen meter boven de grond en het keren op de ladder was een crime. Dit alles viel overigens in het niet bij de wekelijkse vernedering die ik moest ondergaan bij het als ontspanning bedoelde trefbal. Ik werd door de ploegleiders niet eens als laatste gekozen, maar bleef eenvoudig ‘over’. Het was dan aan mij om te bepalen welke partij ik tot overlast zou zijn. Het was niet toegestaan van deelname af te zien.
Dat ook anderen soortgelijke ervaringen hebben, bleek mij toen ik Midas Dekkers’ nieuwste boek (Lichamelijke oefening, uitg. Contact) in handen kreeg. Hij citeert daarin Rudy Kousbroek, die er bloemrijk over weet te berichten:
“Het gymnastiekuur! Het was het uur waarop de twee of drie Neanderthalers van de klas, die de overige lesuren met lege ogen binnensmonds zaten te boogie-woogiën, tot leven kwamen. Het was het uur waarin hun opgekropte belustheid om met romp en ledematen agressieve bewegingen te maken eindelijk de vrije loop kon krijgen; een primitieve belustheid om in houten rekken te klimmen, om ergens aan te zwaaien, om uit alle macht te trappen tegen leren ballen, en die nog verder aangewakkerd scheen te worden door de geur van het kleedhok, die ons op de trap naar beneden al tegemoet sloeg.”
Midas Dekkers is een zeer geestig schrijver. Van ieder hoofdstuk is de eerste zin al direct raak, zodat je blijft doorlezen. KÖRPERKULTUR begint als volgt:
“In den beginne schiep de mens de stoomtrein. Nu hoefde hij nooit meer te lopen. De tweede dag schiep hij de hijskraan, de derde de elektrische stoel. Het blik werd de vijfde dag geschapen, een dag na de blikopener, anders heb je er niks aan. ‘Daar zij kruimeldief!’, sprak de mens de zesde dag en daar werd kruimeldief. Nu was alle werk de mens door machines uit handen genomen en de mens zag dat het goed was. Toen kwam de zevende dag en schiep de mens de sport.”
Het begin van HET STAMBOEK:
“Iedere keer schrik je toch weer. Je wandelt in het bos. Aangemoedigd door de zon in de takken, het gejubel van de merels, een vroege hommel, staan je oren en ogen wijd open en vooral ook je hart. Verzoend met het bestaan heb je filters en veiligheden uitgeschakeld om de natuur beter in je op te zuigen. En dan gebeurt het. In een flits van foute kleuren word je omvergelopen door de lelijkheid in mensengedaante, puffend als een lekke band, de blik dof als een beslagen bril. Homo adidas. Een gekraak van takken, een vette hijg in je oor en daar hobbezakt hij alweer verder.
Laatst weer. Verbijsterd keek ik hem na. Op de rug van zijn trainingspak stond zijn artikel des geloofs: survival of the fittest. Hoe dom kan een mens zich sporten? Deze had duidelijk meer gymnastiek dan biologie van school opgestoken.. Nimmer werd het principe grover misverstaan. Kennelijk dacht de moderne struikrover dat hij fitter moest worden om te surviven. Maar survival of the fittest slaat niet op jezelf, het slaat op je nageslacht. …..”
            Midas Dekkers bespreekt ook de kerkelijke bezwaren tegen de opmars van de sport (blz. 84). Sport was, zoal niet onchristelijk, zeker onzedelijk. Er moesten immers allerlei lichaamsdelen voor worden ontbloot. Hij haalt daarbij ook een bekende bijbeltekst aan, waar ik persoonlijk toch wel enig gemak van heb gehad. Paulus schrijft in 1 Timotheüs 4:8: ‘de lichamelijke oefening is tot weinig nut’. Ik kon mijn moeder destijds dan ook straffeloos melden dat ik gymnastiek- of zwemles had verzuimd. Bizar detail: mijn grootvader ging zover dat hij mijn moeder tegen betaling van honderd gulden liet beloven dat zij nooit zou fietsen; een belofte waaraan zij zich haar hele leven heeft gehouden.

Laatste stellingen
Gezond leven bestaat voor een belangrijk deel uit doen wat je eigenlijk niet wilt doen en niet doen wat je eigenlijk wel zou willen doen. Tamara Smeets – Universiteit Maastricht

Het gen voor de erfzonde zal nooit worden gevonden. J.C. Oosterhuis – Universiteit Leiden
Het dagblad Trouw meldde destijds dat deze stelling met nog een andere door de decaan van de medische faculteit werd afgekeurd.

Categorieën:Overdenkingen