Ter overdenking 49

De beste grap over de verkiezingen in Amerika stond in NRC/Handelsblad:
De meesten tellen stemmen…

Ook aardig was deze van Clinton over ‘zijn’ kandidaat: “He’s a good man, maar geef mij maar een stagiaire…”

Freek de Jonge: “Geloven is zeker weten dat je twijfelt, geloof ik”

Alleen voor zeventig-plussers: Als Rita heet wordt en Ali kan niet, mag Orson Welles.

Tot de Nederlandse top-columnisten behoort Remco Campert. Hieronder zijn in 1998 in de Volkskrant verschenen ‘troonrede’, die ik regelmatig herlees. Het is een kostelijke persiflage op het kurkdroge ministeriële proza ([1]) dat hare majesteit verplicht is iedere derde dinsdag van september voor te dragen.

VERKLARING

“Met dankbaarheid mogen we vaststellen dat het goed gaat met ons huis sinds we er wonen. Toch is er ook reden tot zorg. In een veranderende wereld die steeds kleiner wordt moeten we ervoor waken dat ons huis niet te groot wordt. Drie trefwoorden daarbij zijn mogelijkheid, meetbaarheid en malle miep.
Met grote voortvarendheid zijn in de achter ons liggende periode de ramen gelapt. Een transparante visie ligt nu binnen bereik, maar een van de hoofdopgaven is toch om in de alom aanwezige dynamiek telkens de juiste balans te vinden en te bewaren. Er zal in verantwoordelijke samenspraak gezocht worden naar een keukentrap die tot op de bovenste sport het evenwicht garandeert en die van een dergelijke makelij is dat hij tot ver in de volgende eeuw meekan. In het traject van ons denken en handelen nemen de trefwoorden houdbaarheid, hanteerbaarheid en hopsakee een vooraanstaande plaats in.
Een bron van ernstige zorg blijft de duivenpoep op het balkon. Onze inzet is om deze met kracht aan te pakken en terug te dringen. Het balkon moet worden teruggegeven aan de bewoners.
In zorgvuldige en slagvaardige besluitvorming is besloten de tuin te bestraten teneinde hier op verantwoorde wijze een auto te kunnen parkeren. Om een goede samenhang met het milieu te verkrijgen zal er tussen de stenen gras worden gezaaid alsmede paardebloemen.
In het schrobben niet alleen van ons eigen stoepje, maar ook van dat van de buren moeten we niet schromen een voorbeeld te zijn.
De regel dat aan de deur niet gekocht wordt zal gehandhaafd blijven. Ook rijwielen worden verwijderd.
Kunst en cultuur zijn van onmisbare waarde in ons leven. Extra gelden zullen worden vrijgemaakt voor de aanschaf van een kalender met reproducties van Van Gogh.”

[1]           Als ik mij goed herinner omschreef De Groene Amsterdammer de troonrede ooit als ambtelijke woordenbrij met de inspirerende werking van zaaddodende pasta.

Categorieën:Overdenkingen