Ter overdenking 174

POLITIEK SONNET

Prins Bernhard

Hij ruimt zijn scheepje met een linkse krant
en dweilt de grootste vuiligheid wat schoon.
Maar kijk, daar komt de kapitein met hoon:
“Hier is verdomme veel meer aan de hand.”

De prins – zich van veel kwaad bewust – blijft zwijgen
over de schaduw van zijn vreemd bestaan.
Hij meent: ik heb wel meer moeten doorstaan.
Probeert wat tegenstanders klein te krijgen.

Hij dobbert naar het eind der horizon
wat lichter door wat minder zware vragen
waarop het antwoord echt niet wachten kon.

Wie oordeelt er of hij zich heeft misdragen?
Voor hem geen zorg daar in de eeuwigheid.
Dus wie brengt hem nog in verlegenheid?

Theodor Holman

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

De nullen maken de miljoenen
(door Clairy Polak in Kunststof op de tegel geschreven)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Ahold had op de gróten moeten blijven letten
(‘de razende bol’)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

De bibliotheek van de Führer
Wat las Hitler? De Groene Amsterdammer (07-02-04) wijdde er pas een vier pagina’s tellend artikel aan, maar een echt antwoord staat er niet in. In de American Library of Congres te Washington D.C. – de grootste publieke bibliotheek ter wereld – staan twaalfhonderd boeken die ooit in het bezit waren van Adolf Hitler, maar de vraag blijft wat hij daarvan werkelijk heeft gelezen. Zelf schermde de Führer graag met Schopenhauer en in de gevangenis zou hij zich hebben verdiept in de werken van Nietzsche, Bismarck, Chamberlain (niet de Britse politicus, maar een Duits publicist van Engelse afkomst) en Marx. Daargelaten of hij belezen was, vast staat dat Hitler de boeken van de Duitser Karl May verslond. Hij was dol op Winnetou en de verhalen met Old Shatterhand in de hoofdrol. Op de Obersalzberg bleef de Führer Karl May een plek op de boekenplank bij zijn bed gunnen, zoals een Duits journalist ooit vaststelde. Albert Speer, Hitlers architect en latere minister van Bewapening, die de Neurenberger processen overleefde, heeft in zijn memoires geschreven dat de grootste veldheer aller tijden de boeken van May zelfs gebruikte in tirades tegen zijn generaals. Als hij ze gebrek aan verbeeldingskracht verweet, raadde hij ze aan Karl May te lezen. Speer geeft geschiedkundigen die de krijgsheer Adolf Hitler willen begrijpen de tip Winnetou-verhalen te lezen. Van May leerde Hitler dat je de wereld ook kon leren kennen zonder er zelf doorheen te hebben gereisd. Dat je ook de strategie van een woestijnoorlog kon opstellen zonder een woestijn te hebben gezien. Nog in 1943 liet hij voor zijn frontsoldaten driehonderdduizend exemplaren van Winnetou drukken.
Toen ik dit las dacht ik weer aan een grap van Wim Kan:
Mijn buurman zegt: “Ik lees een mooi boek van Karl May: Das Kapital!”
Ik zeg: “Mán, dat is helemaal niet van Karl May, dat is van Karl Marx!”
Hij zegt: “Ik dacht al, wat komen er weinig indianen in voor!”

Categorieën:Overdenkingen