Ter overdenking 223

What’s the use of gettin’ sober ….
In het juni nummer van SENA PERFORMERS (magazine voor uitvoerende kunstenaars) meldt Skip Voogd dat de door hem bewonderde zanger/pianist en schilder Eddy Doorenbos dit jaar 84 hoopt te worden. Tot het eind van deze maand speelt en zingt Eddy Doorenbos nog in de Couperusbar van het Promenadehotel in Den Haag. Niet meer tot in de kleine uurtjes, maar van 17.00 tot 20.00 uur, lees ik op Eddy’s website.
Skip is altijd een fan geweest van Eddy Doorenbos en bewondert hem niet alleen als zanger en pianist, maar ook om zijn humor, goed voor vele anekdotes. In SENA PERFORMERS schrijft hij:
“Toen Eddy in 1956 werd gekozen tot Nederlands beste zanger in de poll van het jazzperiodiek Rhythme, nam Eddy Doorenbos deel aan een door de pollwinnaars gespeeld (en op de plaat vereeuwigd) concert in Koog aan de Zaan. Zijn bijdrage laat geen twijfel bestaan over de filosofie, vervat in What’s the use of gettin’ sober. Evenmin het curieuze voorval na afloop van het concert, tijdens de autorit van de pollprominenten naar huis. Bij een controle op drankgebruik moeten de inzittenden uitstappen en over een witte krijtstreep lopen. Nooit zal ik de reactie van Eddy vergeten op de vraag van een van de politiemensen naar zijn beroep. Zonder te aarzelen antwoordde hij: “Olifant…”
Ook herinnert Skip Voogd zich de viering van de 80ste verjaardag van Sanny Day, toen Eddy met Sanny nog eens Weet je nog wel die avond in de regen zong. Na afloop werd Eddy door een van de vele tientallen aanwezigen, een bekende zangeres, bestormd met een: “Fantastisch, je weer eens te zien Ed!” Die keek haar onbegrepen aan en vroeg stoïcijns: “Wie bent u?” en reageerde na het horen van haar naam laconiek: “O, ik had u niet herkend, dacht dat u bij de bediening hoorde…”
In dezelfde sfeer herinner ik mij dat Eddy de gewoonte heeft tijdens recepties dames te complimenteren door ze onverhoeds toe te voegen: “Mevrouw, wat ziet u er bijzonder beschoft uit…”
Skip kan ook boeiend vertellen over zijn ervaringen met de legendarisch geworden Millers van Ab de Molenaar [1], waarvan naast Eddy Doorenbos ook Coen van Nassau deel uitmaakte. Optreden van de Millers in de NCRV studio gaf wel eens problemen. Roken was daar jaren geleden al streng verboden. Coen van Nassau trok zich daar uiteraard niets van aan. Vaak legde hij een brandende sigaret op de vibrafoon om daar zo spoedig mogelijk weer een trek van te kunnen nemen. Toen een NCRV-functionaris de studio binnenkwam en hem corrigerend aansprak met: “U rookt…”, reageerde Coen, terwijl hij de walm van zijn laatste haal de studiochef in het gezicht blies, met: “Hoe komt u erbij….!”
Nog een anekdote uit de jaren dat Skip Voogd bij de NCRV werkte. Hij was – met tegenzin – verplicht aanwezig op bijeenkomsten die de NCRV voor haar leden organiseerde. De voorzitter van de vereniging had tot taak kritische opmerkingen van de doorgaans bejaarde aanwezigen te ontzenuwen. Regelmatig terugkerende vragen waren: Wanneer wordt de theologische etherleergang weer uitgezonden? [2] Waar is het ‘eigen geluid’ van de NCRV? Hoe maakt u de ‘C’ waar?, enz. De voorzitter wist de aangevoerde bedenkingen vaak effectief te ontkrachten door de ijzersterke spreuk: “Wij hebben een omroep met een Heiland!” Skip Voogd heeft zich nog eens op deze gevleugelde woorden kunnen beroepen, toen hem werd opgedragen aan een programma van de NOS mee te werken. Hij weigerde dit lachend met als motivering: “Ik werk niet voor een omroep zonder Heiland!”
Nog een NCRV herinnering, die zich overigens beter laat vertellen dan lezen. Bij het begin van het nachtprogramma sprak de omroeper van dienst destijds in een vaste formulering zijn vermoeden uit dat er luisteraars waren die behoefte hadden aan een gesprek. Hij besloot dan steevast met: “Het telefoonnummer van de sectie nazorg is…” Wie verlangde naar daadwerkelijke sexy nazorg kwam uiteraard bedrogen uit.

[1]           Ab de Molenaar exploiteerde destijds in Berkel een eetcafé, dat onder andere opviel door de onregelmatige openingstijden. Volgens Skip Voogd kwam het voor, dat hij een bordje ophing met de tekst: HEDEN WEGENS ERWTENSOEP GESLOTEN.

[2]           Deze rubriek werd destijds uitgezonden via de middengolf, Radio 5, nu Radio 747. Volgens Skip was de luisterdichtheid ‘onmeetbaar’. Het probleem werd verwoord door de eerste regel van Gezang 10 uit de bundel EENIGE GEZANGEN: “Hoe zal ik U ontvangen…”

Categorieën:Overdenkingen