Ter overdenking 291

Woordspelig
De winnaar van de Poelifinario is dit jaar cabaretier Kees Torn. Hij kreeg de prijs voor zijn programma Dood en verderf. Zie het interview in de Volkskrant (08-12-07).
Kees Torn wordt onder meer geroemd om zijn Drs. P-achtige taalvirtuositeit.

Hij wist niet wat hij zonder sigaretten
Of wat hij zonder schaken moest beginnen
Hij schaakte om de zinnen te verzetten
En rookte om de zetten te verzinnen

Grafschrift voor een electricien
Ik heb mij in deze spannende baan
Levenslang goed van mijn taken gekweten
Maar als we na de dood op mochten staan
Dan zal ik nooit meer de aarde vergeten

Idem Andries Knevel
Mocht blijken dat God niet bestaat
Krijg ik hem wel omgepraat

Hier bereikt Torn het niveau van Toon Hermans (die de tropische vogelsoort ‘polifinario’ bedacht, waarnaar de cabaretprijs genoemd werd). Toon Hermans verhouding met de Heer was overigens theologisch gezien vooral van praktische aard. Zo schreef hij eens dit vers:

Jan was een glazenwasser.
Zei altijd: Graag gedaan.
Hij viel van zijn geloof
maar op z’n ladder bleef hij staan.
Nog wat Kees Torn:

Echt gebeurd
Mijn opa, een voormalige soldaat
Gaf mij een oude Duitse handgranaat
‘Die zie je tegenwoordig bijna nooit
Maar vroeger werd je ermee doodgegooid’

Rugklachten
‘Vergeef me,’ zei de ruggegraat
‘Als ik een wervelwindje laat’

Brief
Er zal door alle drukte wel geen tijd meer overblijven
Mijn brief nog op de post te doen, laat staan om hem te schrijven 

Zeg het met bloemen
   Mijn zus heeft pas een kind gekregen, van een kunstenaar
Niet echt een mooie baby, maar het gaat om het gebaar

Categorieën:Overdenkingen