Ter overdenking 333

Gerrit Zalm: De romantische boekhouder
Er zijn in ons land maar weinig ministers geweest die na hun aftreden de moeite namen hun ervaringen in boekvorm vast te leggen. Dat is jammer, want het is een geschikte manier om achteraf aan het publiek verantwoording af te leggen. Bovendien biedt een boek de ideale gelegenheid anekdotes aan de vergetelheid te ontrukken. Ook wat dit laatste betreft komen de lezers van De romantische boekhouder aan hun trekken. Bepaald op dreef is de auteur als hij een Joodse mop vertelt die hij naar eigen zeggen in allerlei gezelschap met succes gebruikte. Het verhaal heet ‘De koe uit Minsk’. Zie blz. 395.
“Een arme Joodse boer uit Wit-Rusland heeft een koe. Hij wil graag kalfjes. Zijn Joodse buurman heeft een stier, die hij ter beschikking stelt. Als ze samen de stier achter de koe zetten en de stier wil springen, maakt de koe een stap naar links. Als de boeren de stier naar huis brengen en die een tweede poging waagt, stapt de koe plotseling naar rechts. Zo gaat het de hele middag door, zonder dat er een vruchtbare sprong plaatsvindt. Ze houden er mee op. Zoals bij ieder probleem gaat de eigenaar van de koe naar de rabbi voor advies. Hij vertelt uitvoerig het verhaal. ‘Ik heb een koe gekocht en ik wil graag kalfjes en mijn buurman heeft een stier, enzovoort, enzovoort.’ Als de boer uitgesproken is, zegt de rabbi: ‘Heb je de koe soms gekocht op de markt in Minsk?’ ‘Ja,’zegt de boer. ‘Maar hoe weet u dat? De rabbi antwoordt: ‘Mijn vrouw komt uit Minsk.’ Het verhaal gaat nog verder, maar deze clou – bij Pauw&Witteman door Zalm smakelijk opgedist – was de kern van de grap.
Bijzonder geestig vind ik verder het verhaal over het verzoek van de SGP de euro van het randschrift ‘God zij met ons’ te voorzien. Zalm had er geen moeite mee en tegen het advies van Franse ambtenaren in werd het randschrift aangebracht. Ik citeer de auteur op blz. 362: “Van der Vlies is mij erkentelijk. Ben als enige minister aanwezig op de interne SGP-bijeenkomst waar zijn vijfentwintigjarig jubileum als parlementslid wordt herdacht – vieren doe je niet bij de SGP. Mag hem ter ere van dat jubileum namens het kabinet toespreken, tijdens een bijeenkomst in het gebouw van de Tweede Kamer. Kardinaal Simonis spreekt me ook aan over het randschrift. Hij is zeer verheugd. Hij heeft een zak met Nederlandse euro’s meegenomen naar de kardinaalsvergaderingen in Rome en ze daar uitgedeeld, onder verwijzing naar het randschrift. Als ik hem vertel dat het randschrift te danken is aan het initiatief van de meest antipaapse partij van Nederland, kijkt hij een beetje beteuterd, maar blijft verheugd. Toch bijzonder dat ik als ongelovige zulke uiteenlopende gelovigen een plezier weet te doen. Overigens heeft het Vaticaan zelf euromunten uitgegeven met de beeltenis van de paus erop. Die munt kent geen randschrift. Tegen betaling van twee keer 3,88 euro, weet ik via de ambassadeur bij het Vaticaan twee setjes te krijgen. Van der Vlies is muntenverzamelaar, weet ik, Met de woorden ‘hier heb je een setje euro’s van de antichrist’ geef ik hem een setje. Hij is niet zo antipaaps dat hij het weigert.”

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Freek de Jonge, tijdens de jaarlijkse Frans Kellendonk-lezing aan de Radboud Universiteit van Nijmegen, 16 februari 2009:
“Andries Knevel, evangelische rots in de goddeloze branding, valt gedeeltelijk van zijn geloof. Het scheppingsverhaal uit Genesis kan hij niet meer letterlijk nemen. En dat staat nog maar in het begin van de Bijbel. Ik ben benieuwd als Andries de Bijbel straks helemaal uit heeft hoe hij over de rest denkt.
[…] De paus verslikt zich en blijkt niet onfeilbaar. De heer Williamson en zijn collega’s werden gerehabiliteerd ondanks evident antisemitisme binnen hun Pius X-beweging.
Vroeger was het roma locuta causa finita: de paus heeft gesproken, de zaak is afgedaan.
Tegenwoordig zegt de paus: habeo non scienta! Ich habe es nicht gewusst!”

Categorieën:Overdenkingen